آموزش تاریخ محلی و منطقه ای به دانش آموزان

تاریخ محلی و منطقه ای در دهه‎ ‎های اخیر به عنوان یکی از عناصر کلیدی در شکل دهی هویت فردی و جمعی دانش آموزان مورد توجه متخصصان تعلیم وتربیت قرار گرفته است. اهمیت پرداختن به تاریخ بومی نه تنها در آشنایی دانش آموزان با گذشته ی زندگی خود تجلی مییابد، بلکه در تقویت حس تعلق، افزایش مشارکت اجتماعی، و عمقبخشی به یادگیری تاریخ نقش مهمی ایفا میکند. نسل امروز در فضایی زندگی میکند که رسانه ها، فناوری های ارتباطی و جریان های فرهنگی جهانی، مرزهای جغرافیایی را کمرنگ کرده و فاصله افراد با ریشه ها و هویتهای فرهنگی افزایش یافته است. در چنین شرایطی، بازشناسی پیشینه و میراث تاریخی محل زندگی میتواند عاملی مهم برای حفظ هویت، تقویت خودآگاهی و ایجاد ارتباط میان گذشته، حال و آینده باشد .این مقاله با هدف بررسی ضرورت آموزش تاریخ محلی، نقش آن در فرآیند یاددی–یادگیری، ظرفیتهای آن در نظام آموزشی ایران و روش های کارآمد برای پیادهسازی آن در مدارس نوشته شده است. در این پژوهش، تلاش شده است از دیدگاه های علمی، مبانی نظری و تجربه های آموزشی بهره گرفته شود تا تصویری روشن از جایگاه تاریخ محلی در فرایند تعلیم وتربیت ارائه گردد.

کلیدواژه ها:

تاریخ محلی ، دانش آموزان ، تعلیم و تربیت ، تاریخ منطقه