تطبیق سرعت خواندن متن عربی حرکت دار در مقابل بی حرکت توسط دانش آموزان متوسطه دوم

هدف پژوهش حاضر، بررسی و مقایسه سرعت خواندن متون عربی حرکت دار و بی حرکت در دانش آموزان دوره متوسطه دوم و تعیین میزان تاثیر وجود نشانه های حرکتی بر روانی، دقت و سرعت خواندن است. این پژوهش با رویکردی توصیفی مقایسه ای انجام شد و جامعه پژوهش را دانش آموزان دوره متوسطه دوم تشکیل دادند که نمونه ای از آنان با روش نمونه گیری مناسب انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها، متون عربی هم سطح از نظر دشواری، طول و ساختار زبانی در دو وضعیت حرکت دار و بی حرکت در اختیار دانش آموزان قرار گرفت و زمان خواندن، تعداد واژه های خوانده شده در واحد زمان و میزان خطاهای خوانشی آنان ثبت و مقایسه شد. یافته های پژوهش نشان داد که حذف حرکات، با افزایش دشواری در تشخیص صحیح ساخت واژه ها و تلفظ آن ها همراه است و در مقایسه با متون حرکت دار، سرعت خواندن را کاهش داده و احتمال بروز خطاهای خوانشی را افزایش می دهد؛ در مقابل، وجود حرکات با فراهم کردن نشانه های دیداری و دستوری بیشتر، به پردازش سریع تر و دقیق تر متن کمک می کند. بر این اساس، تفاوت میان خواندن متون حرکت دار و بی حرکت، به ویژه در مراحل یادگیری و برای دانش آموزانی که تسلط کمتری بر قواعد و ساختار زبان عربی دارند، می تواند معنادار باشد. نتایج پژوهش بر اهمیت توجه به نقش حرکات در آموزش مهارت خواندن عربی و ضرورت استفاده هدفمند از متن های حرکت دار و بی حرکت متناسب با سطح یادگیری دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سرعت خواندن ، متون عربی حرکت دار ، متون عربی بی حرکت ، دانش آموزان دوره متوسطه دوم ، مهارت خواندن عربی بیان مسئله