بازکاوی و ترکیب رویکردهای نوین روان شناختی - تربیتی در ارتقای شایستگی های اجتماعی - هیجانی، تفکر مراقبتی

هفت سال نخست زندگی یا "دوره سیادت"، بنیادی ترین مرحله شکل گیری شخصیت و سرمایه های تحولی کودک است. این پژوهش با هدف بازکاوی رویکردهای نوین روان شناختی-تربیتی موثر بر ارتقای شایستگی های اجتماعی-هیجانی، تفکر مراقبتی و سرمایه های تحولی در این دوره به روش مروری نظام مند انجام شده است. یافته های حاصل از بررسی پنج پژوهش کلیدی نشان می دهد که استفاده از زبان متناسب با فهم کودک، راهبردهای فراشناختی، هوش مصنوعی، بازی های بومی-محلی و نظام جامع استعدادیابی، هر یک به نوبه خود در ارتقای ابعاد شناختی، عاطفی و عملی رشد کودکان موثرند. مدل ترکیبی این پژوهش بر نقش کلیدی مربیان، والدین، رسانه ها و زیرساخت های آموزشی تاکید دارد. نتیجه گیری می شود که سرمایه گذاری هدفمند در دوره کودکی و تلفیق رویکردهای نوین با اصول تربیت اسلامی، زمینه ساز تربیت همه جانبه و شکل گیری سرمایه های تحولی پایدار در کودکان است و تحقق آن نیازمند طراحی برنامه های درسی تلفیقی، توانمندسازی مربیان و والدین، و ایجاد نظام جامع شناسایی و هدایت استعدادها از دوران کودکی می باشد‎.‎

کلیدواژه ها:

دوره سیادت ، شایستگی های اجتماعی-هیجانی ، تفکر مراقبتی ، سرمایه های تحولی ، رویکردهای نوین آموزشی