جذب و توسعه هوشمند سرمایه انسانی

گسترش فناوری های هوش مصنوعی در سال های اخیر، تحولات قابل توجهی در حوزه مدیریت سرمایه انسانی ایجاد کرده و به ویژه فرایندهای جذب و توسعه را با رویکردهای داده محور و هوشمند دگرگون ساخته است. با وجود این پیشرفت ها، همچنان چالش هایی نظیر سوگیری الگوریتمی، فقدان شفافیت در تصمیم گیری های خودکار و نبود چارچوب های مدیریتی منسجم برای به کارگیری مسئولانه این فناوری ها در سازمان ها مطرح است؛ از این رو بررسی نظام مند ادبیات موجود در این حوزه اهمیت ویژه ای یافته است. پژوهش حاضر با رویکردی مروری، ادبیات مرتبط با مدیریت سرمایه انسانی، جذب سرمایه انسانی، توسعه سرمایه انسانی و کاربرد هوش مصنوعی در این فرایندها را بررسی و تحلیل کرده و تلاش نموده است نقش فناوری های هوشمند در بهبود کارایی، عدالت و دقت تصمیم گیری های منابع انسانی را تبیین کند. همچنین در این مطالعه، ظرفیت های مدل استاندارد ۳۴۰۰۰ به عنوان چارچوبی بومی برای ارزیابی و بهبود فرایندهای منابع انسانی، به ویژه در حوزه جذب، آموزش و توسعه کارکنان، مورد توجه قرار گرفته است. نتایج تحلیل ادبیات نشان می دهد که ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، از جمله یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و سامانه های هوشمند جذب، می توانند با خودکارسازی فرایندهایی مانند غربالگری رزومه ها، تحلیل شایستگی ها، ارزیابی متقاضیان و پشتیبانی از تصمیم گیری های استخدامی، کارایی و عینیت فرایند جذب را افزایش داده و زمینه توسعه موثر سرمایه انسانی را فراهم کنند. با این حال، بهره گیری موفق از این فناوری ها مستلزم توجه به ملاحظات اخلاقی، شفافیت الگوریتمی و طراحی سازوکارهای مدیریتی مناسب است. در مجموع مشاهده گردید که تلفیق قابلیت های هوش مصنوعی با چارچوب های نظام مند مدیریت منابع انسانی، به ویژه مدل ۳۴۰۰۰، می تواند مسیر نوینی برای جذب هوشمند و توسعه پایدار سرمایه انسانی در سازمان ها فراهم کند و به ارتقای کارایی، عدالت و اثربخشی نظام های مدیریت سرمایه انسانی بینجامد.

کلیدواژه ها:

جذب و توسعه ، هوش مصنوعی ، مدیریت سرمایه انسانی