چالش آموزش مجازی دردوره ابتدایی و راهکارهایی برای بهبود آن

چالش اصلی آموزش مجازی در دوره ابتدایی، ضعف در تعامل عاطفی و اجتماعی میان معلم و دانش آموز است که منجر به کاهش انگیزه و توجه کودکان می شود. هدف این پژوهش، شناسایی این چالش ها و ارائه راهکارهای عملی برای بهبود کیفیت آموزش مجازی در این دوره است. روش پژوهش از نوع آمیخته اکتشافی کیفی و کمی می باشد. در بخش کیفی، ابزار گردآوری داده، مصاحبه نیمه ساختاریافته با پانزده معلم با تجربه دوره ابتدایی و ده والدین واقع در استان ارومیه است. برای تامین روایی محتوایی مصاحبه ها، از نظر متخصصان فن و برای پایایی، از روش بازآزمون با ضریب هشتاد و پنج صدم استفاده می شود. در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته بر اساس مضامین استخراج شده از مصاحبه ها طراحی می گردد. روایی این پرسشنامه با تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آن با آلفای کرونباخ بالای هفت دهم سنجیده می شود. نمونه گیری به صورت هدفمند در بخش کیفی و تصادفی طبقه ای در بخش کمی خواهد بود. تجزیه و تحلیل داده های کیفی با روش تحلیل مضمون و داده های کمی با آزمون های تی و آنالیز واریانس انجام می شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که مهمترین چالش ها شامل نبود بازخورد لمسی و عاطفی، خستگی ناشی از صفحه نمایش، ضعف مهارت های دیجیتال والدین و نبود محیط یادگیری ساختاریافته در خانه است. راهکارهای بهبود عبارتند از طراحی محتوای کوتاه و تعاملی، استفاده از بازی های آموزشی آنلاین، برگزاری جلسات گروهی کوچک، تقویت سواد دیجیتال والدین از طریق کارگاه های کوتاه، و ایجاد برنامه روزانه ثابت با استراحت های حرکتی. پیاده سازی این راهکارها می تواند انگیزه و یادگیری دانش آموزان ابتدایی را در فضای مجازی به طور معناداری افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، چالش ، دانش آموزان ابتدایی