بررسی اهمیت محصولات کشاورزی در توسعه پایدار اقتصاد شهری (مورد مطالعه: توت فرنگی کردستان)
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 15
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICMHSR24_081
تاریخ نمایه سازی: 23 شهریور 1405
چکیده مقاله:
محصولات کشاورزی، به عنوان یکی از پایه های اصلی اقتصاد محلی و منطقه ای، علاوه بر تامین نیازهای غذایی، از طریق ایجاد اشتغال، افزایش درآمد، توسعه صنایع تبدیلی و فرآوری، گسترش فعالیت های تجاری و تقویت پیوندهای اقتصادی میان شهر و روستا می توانند نقش مهمی در تحقق توسعه پایدار اقتصاد شهری ایفا کنند. در این میان، توت فرنگی به عنوان یکی از محصولات شاخص کشاورزی استان کردستان، به دلیل برخورداری از ظرفیت تولید، کیفیت مطلوب، قابلیت فرآوری و امکان توسعه بازارهای داخلی و خارجی، از اهمیت اقتصادی ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اهمیت محصولات کشاورزی در توسعه پایدار اقتصاد شهری با تاکید بر توت فرنگی کردستان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی است و با بررسی ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی تولید و زنجیره ارزش توت فرنگی، ظرفیت های این محصول را در تقویت اقتصاد شهری و منطقه ای مورد تحلیل قرار می دهد. نتایج بررسی نشان می دهد که توسعه پایدار زنجیره تولید توت فرنگی می تواند از طریق ایجاد فرصت های شغلی مستقیم و غیرمستقیم، افزایش درآمد تولیدکنندگان، رونق فعالیت های بسته بندی، فرآوری، حمل ونقل، توزیع و بازاریابی، افزایش ارزش افزوده محصولات کشاورزی و تقویت پیوندهای اقتصادی میان مناطق روستایی و مراکز شهری، به پویایی اقتصاد شهری کمک کند. همچنین، توسعه صنایع تبدیلی و کاهش خام فروشی می تواند سهم بیشتری از ارزش نهایی محصول را در منطقه حفظ کرده و زمینه شکل گیری کسب وکارهای جدید و افزایش درآمد محلی را فراهم سازد. از منظر اجتماعی نیز رونق این محصول می تواند به تثبیت اشتغال، تقویت معیشت خانوارهای روستایی، کاهش مهاجرت و افزایش مشارکت اقتصادی جوامع محلی کمک کند. بااین حال، چالش هایی همچون نوسانات بازار، ضعف زیرساخت های فرآوری و سردخانه ای، ضایعات محصول، محدودیت های بازاریابی، کمبود سرمایه گذاری، مصرف منابع آب و آسیب پذیری در برابر تغییرات اقلیمی، مانع استفاده کامل از ظرفیت اقتصادی توت فرنگی کردستان است. بر این اساس، توسعه زنجیره ارزش، سرمایه گذاری در صنایع تبدیلی و بسته بندی، توسعه بازارهای نوین، تقویت برند منطقه ای توت فرنگی کردستان، بهبود زیرساخت های حمل ونقل و سردخانه ای، آموزش تولیدکنندگان و حرکت به سوی الگوهای تولید کم مصرف و اقلیم هوشمند، از مهم ترین راهکارهای افزایش نقش این محصول در توسعه پایدار اقتصاد شهری محسوب می شود. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که توت فرنگی کردستان در صورت مدیریت یکپارچه زنجیره تولید تا بازار و بهره گیری از ظرفیت های ارزش افزوده، می تواند از یک محصول صرفا کشاورزی به یک پیشران اقتصادی برای توسعه پایدار شهری و منطقه ای تبدیل شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ساناز مرغوبی
محقق