بررسی عوامل موثر بر آمادگی معلمان برای ادغام هوش مصنوعی در فرآیند تدریس و کاربست مدل های پذیرش فناوری

پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر آمادگی معلمان مدارس متوسطه ناحیه یک اراک برای ادغام هوش مصنوعی در فرآیند تدریس، با استفاده از چارچوب مدل پذیرش فناوری (TAM) انجام شده است. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس متوسطه ناحیه یک اراک به تعداد ۴۲۰ نفر می باشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۲۰۱ نفر برآورد و به روش نمونه گیری طبقه ای متناسب با حجم و سپس تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای مبتنی بر سازه های TAM (درک مفید بودن، درک آسان بودن، نگرش نسبت به استفاده و قصد رفتاری) به همراه متغیرهای جمعیت شناختی و آمادگی فناورانه بود. روایی پرسشنامه با روش تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (۸۷/۰) تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و AMOS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که درک مفید بودن (۴۲/۰=β) و درک آسان بودن (۳۱/۰=β) به طور مستقیم و مثبت بر قصد رفتاری معلمان برای ادغام هوش مصنوعی تاثیر دارند. همچنین نگرش نسبت به استفاده نقش میانجی جزئی در این رابطه ایفا می کند. بین متغیرهای جمعیت شناختی (جنسیت، سابقه تدریس و رشته تحصیلی) با آمادگی برای ادغام هوش مصنوعی تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتایج بیانگر آن است که تقویت درک مفید بودن و آسان بودن فناوری های هوش مصنوعی و ارائه آموزش های حرفه ای هدفمند، مهم ترین راهکارهای افزایش آمادگی معلمان برای پذیرش این فناوری ها در فرآیند تدریس می باشند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدل پذیرش فناوری ، تدریس ، مدارس ابتدایی