اثربخشی شفقت درمانی بر تاب آوری و شادکامی

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی شفقت درمانی بر تاب آوری و شادکامی دانشجویان انجام شد. پژوهش از نوع تحقیقات نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی‎ ‎شهرستان اهر بود که در سال ۱۴۰۴ در دانشگاه مشغول به تحصیل بودند. نمونه آماری ۳۰ نفر به صورت نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون و شادکامی آکسفورد استفاده شد، گروه آزمایش ۸ جلسه مداخله مبتنی بر شفقت دریافت نمودند اما برای گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت و جهت تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش شفقت ورزی می تواند باعث افزایش تاب آوری و شادکامی در دانشجویان گردد که از نظر آماری معنادار بود. پیشنهاد می گردد مسئولین ذیربط برای افزایش تاب آوری و شادکامی دانشجویان و محیط دانشگاهی از آموزش های شفقت ورزی استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

شفقت درمانی ، تاب آوری ، شادکامی