آسیب شناسی جامع مدیریت پایدار فضای سبز شهری در اقلیم بسیار گرم؛ مطالعه موردی ‎کلان شهر اهواز

فضای سبز شهری در کلان شهر اهواز یک زیرساخت حیاتی برای ارتقای کیفیت محیط شهری، کاهش تنش حرارتی، افزایش آسایش ‎شهروندان، بهبود منظر و تقویت تاب آوری در برابر تغییرات اقلیمی است. شرایط اقلیمی بسیار گرم، بارش محدود، تبخیر بالا، ‎گردوغبار، فشار بر منابع آب و افزایش دمای سطوح ساخته شده، مدیریت فضای سبز این شهر را با دشواری های ویژه مواجه کرده ‎است. پژوهش های جدید درباره اهواز نیز نشان داده اند که ظرفیت خنک کنندگی فضای سبز در سطح شهر ناهمگون است و اندازه و ‎پیوستگی فضاهای سبز بر دامنه اثر آنها تاثیر دارد. از این رو، مسئله اصلی صرفا افزایش سطح فضای سبز نیست، بلکه ایجاد نظامی ‎برای توسعه، نگهداری، حفاظت و بهره برداری پایدار از سرمایه سبز شهر است.‎در این مقاله، مجموعه ای از چالش های مدیریتی و اجرایی شامل گرمای شدید، مدیریت آب، قطع و سرقت درختان، سرقت تجهیزات ‎آبیاری، محدودیت تنوع گونه ای، ضعف احتمالی در نگهداری، استفاده ناکافی از ظرفیت متخصصان و نیروهای باتجربه، مسائل مرتبط ‎با پیمانکاری و تفاوت شرایط قراردادها بررسی می شود. مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی و کاربردی، ابتدا مبانی نظری و شواهد ‎پژوهشی را بررسی کرده و سپس چارچوبی برای مدیریت یکپارچه فضای سبز پیشنهاد می دهد. نتیجه اصلی آن است که پایداری ‎فضای سبز اهواز نیازمند ترکیب تخصص، داده، مدیریت آب، حفاظت، شایسته گزینی، قراردادهای عملکردمحور و پایش مستمر است.‎

کلیدواژه ها:

فضای سبز شهری ، اهواز ، مدیریت شهری ، تاب آوری اقلیمی ، مدیریت آب ، تنوع گونه ای ، شایسته گزینی ، پیمانکاری ، ‎زیرساخت سبز.‎