بررسی تاثیر آموزش چندحسی بر روان خوانی دانش آموزان ابتدایی

این مقاله به بررسی تاثیر آموزش چندحسی بر روان خوانی دانش آموزان دبستانی می پردازد. روان خوانی جزء اصلی سوادآموزی است زیرا از خواندن دقیق، خودکار و بیانی پشتیبانی می کند که به نوبه خود درک مطلب را تسهیل می کند. آموزش چندحسی، که مسیرهای بصری، شنیداری، جنبشی و لمسی را درگیر می کند، به طور فزاینده ای برای حمایت از زبان آموزانی که در رمزگشایی، تشخیص کلمه و سرعت مشکل دارند، مورد استفاده قرار گرفته است. مقاله حاضر بررسی می کند که آیا استراتژی های چندحسی ساختاریافته می توانند سرعت خواندن شفاهی، دقت، عروض و اعتماد به نفس کلی دانش آموزان در خواندن را بهبود بخشند یا خیر. با تکیه بر تحقیقات قبلی، این مطالعه بر این دیدگاه استوار است که یادگیری زمانی پایدارتر می شود که دانش آموزان زبان را از طریق کانال های حسی متعدد پردازش کنند. این مقاله همچنین بررسی می کند که چگونه آموزش چندحسی می تواند به ویژه در کلاس های درس ابتدایی که دانش آموزان نیازهای سوادآموزی متنوعی دارند و از آموزش متمایز بهره مند می شوند، مفید باشد. یک طرح ترکیبی یا شبه آزمایشی برای این بررسی مناسب است، زیرا امکان اندازه گیری دستاوردهای روان خوانی را فراهم می کند و در عین حال مشاهدات کلاسی و برداشت های معلم را نیز ثبت می کند. یافته های مورد انتظار نشان می دهد که دانش آموزانی که در معرض فعالیت های خواندن چندحسی قرار می گیرند، ممکن است نتایج روان خوانی قوی تری نسبت به دانش آموزانی که از طریق روش های مرسوم آموزش دیده اند، نشان دهند.

کلیدواژه ها:

آموزش چندحسی ، روان خوانی ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش سوادآموزی ، آواشناسی ، آموزش متمایز.