بررسی تاثیر نقش خانواده در تربیت فرزندان از دیدگاه آیت الله حائری شیرازی (ره)

آیت الله حائری شیرازی(ره) درجلد اول کتاب راه رشد تربیت را به مثابه انتخاب شرایط مناسب برای رسیدن به کمال تعریف می کنند.و هدف از تربیت را بیدار شدن دل زنده و فهمیده می داند. و همچنین عنوان می کند که تربیت زمانی موفق است که فطرت بر طبیعت حکومت کند و کار تربیت این است که زمینه ای فراهم کند تا فطرت الهی بر طبیعت حکومت کند.از نظر آیت الله حائری شیرازی (ره) فطرت الهی گرایش به خوبی و خداجویی می باشد که از بدو تولد همراه انسان است و طبیعت تمایلات و غرایز نفسانی می باشند که بعد از تولد و درصورتی که تولد درست صورت نگیرد به جای فطرت الهی بر انسان غلبه می کند.تربیت فرزندان یکی از مهم ترین و اساسی ترین وظایف خانواده در جوامع بشری می باشد و در دین مبین اسلام تربیت جایگاه ویژه ای دارد.از دیدگاه آیت الله حائری شیرازی(ره)،خانواده نخستین و اساسی ترین نهاد تربیتی می باشد که نقش حیاتی در شکل دهی اخلاق،ایمان و رفتار کودکان ایفا می کند.این مقاله با استناد از منابع اصلی ایشان مانند راه رشد،تربیت دینی کودک و مربی و تربیت به تجزیه و تحلیل نقش خانواده در فرآیند تربیتی می پردازد و نشان می دهد که تربیت موفق فرزند در بستر خانواده محقق می شود،زمانی که والدین خود الگوی عملی ایمان،اخلاق و مسولیت پذیری باشند. نتایج حاکی از آن است که تربیت اسلامی فرزند نیازمند تعامل معنوی،رابطه محبت آمیز و الگو بودن والدین است و بدون این عناصر،تلاش های تربیتی به نتیجه مطلوب نمی رسد.در واقع این مقاله نشان می دهد که اگر تربیت والدین بر فرزندان بخواهد موثر واقع شود باید والدین در عمل الگوی آنها باشند و نه اینکه فقط نصیحت کنند.