تبیین کارکرد طراحی تعاملی رسانه های دیجیتال بر اشتیاق تحصیلی و انطباق رفتاری دانش آموزان دوره ابتدایی

زمینه و هدف: نفوذ روزافزون ابزارهای دیجیتال، شیوه های مرسوم تدریس را متحول ساخته و الگوهای جدیدی را در محیط های یادگیری ابتدایی پدید آورده است. در این میان، چگونگی ساختاردهی متون آموزشی و کیفیت کنش ورزی فراگیر با رسانه، از متغیرهای کلیدی کیفیت آموزش دیجیتال محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف واکاوی همه جانبه نقش طراحی تعاملی رسانه های الکترونیکی در ارتقای اشتیاق تحصیلی دانش آموزان خردسال انجام گرفته است.روش شناسی/رویکرد مفهومی: این مطالعه با اتخاذ رویکرد اسنادی و مرور تحلیلی-سنتزی به ارزیابی چارچوب های نظری و یافته های تجربی در قلمرو پداگوژی دیجیتال، طراحی آموزشی و مولفه های اشتیاق یادگیری پرداخته تا سازوکارهای اثرگذاری محتوای پاسخگو بر عملکرد فراگیران را تبیین نماید.یافته ها: تحلیل مستندات علمی آشکار می سازد که ساختاربندی تعاملی رسانه ها به دلیل ویژگی هایی نظیر مسیرهای یادگیری غیرخطی، تلفیق چندرسانه ای و ارزیابی آنی، بستری پویا را برای مشارکت فعال فراگیران مهیا می کند. این شیوه با برانگیختن کنجکاوی و اعطای عاملانه حق انتخاب به کودکان، ابعاد سه گانه اشتیاق تحصیلی (شناختی، احساسی و رفتاری) را تعمیق می بخشد. تبدیل دانش آموزان از مخاطبان منفعل به کاوشگران فعال در فضاهای تعاملی، سطح پردازش اطلاعات را ارتقا داده و دلزدگی ذهنی را می کاهد. با این وجود، پایداری این فرایند مستلزم هدایتگری هوشمندانه آموزشی و تسلط دیجیتالی مربیان است.نتیجه گیری: به کارگیری هدفمند اصول طراحی تعاملی در تولید مواد درسی دیجیتال، تحولی بنیادین در کیفیت یادگیری کودکان ایجاد می کند. نتایج بر ضرورت نوسازی ابزارهای آموزشی، ارتقای شایستگی های دیجیتال معلمان و تدوین استانداردهای ملی تولید محتوای تعاملی تاکید می ورزد.