رابطه بین فرهنگ سازمانی و فرسودگی شغلی کارکنان شهرداری استان خراسان رضوی سال ۱۴۰۳

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین فرهنگ سازمانی و فرسودگی شغلی در کارکنان شهرداری استان خراسان رضوی سال ۱۴۰۳انجام شده است. این پژوهش از نظر روش، توصیفی و از نوع همبستگی بوده است. جامعه آماری پژوهش شامل ۸۰۰ نفر از کارکنان شهرداری استان خراسان سال ۱۴۰۳ بود که بر اساس فرمول کوکران، ۱۵۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. نمونه گیری به روش مناسب پژوهش انجام گرفت. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه فرهنگ سازمانی هافستد و پرسشنامه فرسودگی شغلی استفاده شد و داده های گردآوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.نتایج پژوهش نشان داد که بین فرهنگ سازمانی و فرسودگی شغلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد؛ به این معنا که با بهبود و تقویت فرهنگ سازمانی، میزان فرسودگی شغلی کارمندان کاهش می یابد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که از میان ابعاد فرهنگ سازمانی، فاصله قدرت، فردگرایی و مردسالاری توانایی پیش بینی معنادار فرسودگی شغلی را دارند، در حالی که بعد ابهام گریزی توانایی پیش بینی معناداری برای فرسودگی شغلی نشان نداد. افزون بر این، یافته ها نشان دادند که ابعاد فاصله قدرت، فردگرایی و مردسالاری از قدرت پیش بینی مناسبی برای رضایت شغلی نیز برخوردارند. بر این اساس، توجه به فرهنگ سازمانی و تقویت مولفه های مطلوب آن می تواند نقش مهمی در کاهش فرسودگی شغلی، افزایش رضایت شغلی و بهبود عملکرد کارمندان داشته باشد.