نقش تفکر محاسباتی و برنامه نویسی در آموزش مدرسه ای

زمینه و هدف: در عصر تغییرات شتابان دیجیتال و تحولات فناوری محور، آموزش مهارت های نوآورانه حل مسئله و تفکر تحلیلگرانه به یکی از ارکان اصلی برنامه های درسی مدارس در سطح جهانی تبدیل شده است. هدف اصلی از پژوهش حاضر، بررسی جامع و مروری بر نقش تفکر محاسباتی و آموزش برنامه نویسی در نظام های آموزش و پرورش مدرسه ای، تحلیل ابعاد نظری، دستاوردهای یادگیری دانش آموزان، ابزارهای ارزشیابی و چالش های اجرای برنامه های درسی مربوطه می باشد. روش شناسی: این مطالعه با بهره گیری از روش مروری و کتابخانه ای به بررسی، ترکیب و تحلیل یافته های پژوهش های معتبر داخلی و بین المللی پرداخته است. اسناد و مقالات مرتبط با ارزیابی تاثیرات برنامه نویسی و تفکر محاسباتی در نظام آموزش مدرسه ای گردآوری و با رویکرد توصیفی-تحلیلی مورد واکاوی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج بررسی نشان می دهد که ادغام تفکر محاسباتی و برنامه نویسی در برنامه های درسی، افزون بر ارتقای مهارت منطقی حل مسئله، درک عمیق تر مفاهیم ریاضی و تجربی، افزایش انگیزه یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان را به همراه دارد. همچنین استفاده از بازی ها، ربات های ملموس و بسترهای هوش مصنوعی و اینترنت اشیا نقش تعیین کننده ای در تسهیل فرایند یادگیری برای پایه های مختلف ایفا می کنند. نتیجه گیری: استقرار موفق تفکر محاسباتی نیازمند بازنگری در برنامه های درسی، توانمندسازی حرفه ای معلمان و طراحی ابزارهای جامع ارزیابی است تا زمینه ساز تحقق عدالت آموزشی و ارتقای سرمایه انسانی در عصر دیجیتال گردد.