واکاوی الگوهای یادگیری بازی محور با تاکید بر ظرفیت های توسعه حرفه ای در دوره ابتدایی

توسعه نظام های آموزشی معاصر مستلزم بازنگری بنیادین در الگوهای تدریس و کاربست رویکردهای پژوهش محور جهت خلق موقعیت های یادگیری فعال و پایدار در دوره ابتدایی است. پژوهش مروری-تحلیلی حاضر با هدف تبیین الگوهای نوآورانه یادگیری بازی محور و واکاوی ظرفیت های تحول آفرین دو رویکرد بهسازی تدریس (درس پژوهی و اقدام پژوهی) سامان یافته است. سنتز شواهد نظری و ادبیات پژوهشی نشان می دهد که تلفیق رویکردهای بازی محور با فرآیندهای ساختاریافته درس پژوهی، بستری هم افزا جهت طراحی مشارکتی، کاربست آزمایشی و بازاندیشی مداوم در سناریوهای پداگوژیکی فراهم می آورد. افزون بر این، کاربست اقدام پژوهی، معلمان را قادر می سازد تا ضمن واکاوی دقیق چالش های شناختی و رفتاری فراگیران، از طریق طراحی مداخلات هدفمند مبتنی بر پویایی های بازی، به حل مسائل اصیل محیط یادگیری مبادرت ورزند. برآیند تحلیل ها حاکی از آن است که هم گرایی این رویکردها، ضمن تعمیق ادراک مفاهیم بنیادین و تقویت انگیزش درون زاد، با خلق محیطی ایمن جهت کاوشگری و آزمون وخطا، پایداری شناختی آموخته ها را تضمین می نماید. در برآیند کلی، توسعه زیرساخت های نهادی جهت ارتقای شایستگی های حرفه ای معلمان در پیاده سازی سازوکارهای پژوهش در عمل و پداگوژی بازی محور، ضرورتی راهبردی جهت کیفیت بخشی به فرآیندهای یاددهی-یادگیری تلقی می گردد.