بازآرایی یاددهی-یادگیری از طریق الگوی آموزش معکوس در دوره ابتدایی

پژوهش مروری حاضر با هدف تبیین سازوکارهای بازآرایی فرایند یاددهی-یادگیری از طریق استقرار الگوی آموزش معکوس و واکاوی چالش های پیش روی آن در دوره ابتدایی تدوین یافته است. در پارادایم نوین آموزشی، کلاس معکوس به مثابه چارچوبی اثربخش در جهت گذار از آموزش انفعالی به پداگوژی فعال و فراگیرمحور عمل می کند. این رویکرد با اتکا به قابلیت های فناورانه، انتقال مفاهیم پایه را به پیش کلاس محول ساخته و فضای تعاملی کلاس درس را به تعمیق شناختی و حل مسئله اختصاص می دهد. با این وجود، پیاده سازی این مدل در مختصات رشدی-شناختی مقطع ابتدایی، با محدودیت ها و موانع زمینه ای منحصربه فردی مواجه است. سنتز ادبیات پژوهشی حاکی از آن است که چالش های بنیادین استقرار این الگو شامل تشدید شکاف دیجیتال و نابرابری در دسترسی زیرساختی، ناهمگونی سطح شایستگی های فناورانه ارکان سه گانه آموزش (دانش آموز، معلم و اولیا)، کمبود محتوای چندرسانه ای متناسب با سن، مخاطرات افزایش زمان مواجهه با صفحه نمایش و کاهش دامنه توجه کودکان، دشواری در پایش کیفیت یادگیری مستقل برون کلاسی و اختلال در همسوسازی فناوری با اصول عینی پداگوژی ابتدایی است. بر مبنای یافته های تحلیلی، غلبه بر این تنگناها مستلزم اتخاذ راهبردهای چندبعدی نظیر ایجاد بسترهای دسترسی عادلانه، پیاده سازی برنامه های ارتقای سواد اطلاعاتی برای ذی نفعان، استانداردسازی طراحی آموزشی کودک محور، تلفیق متوازن فعالیت های مجازی با تکالیف ملموس درون کلاسی، نهادینه سازی مشارکت آموزشی اولیا و تدارک سازوکارهای حمایتی-فنی مستمر برای معلمان است. در مجموع، بازآرایی موفق فرایند یاددهی-یادگیری در مقطع ابتدایی در گرو مشروط سازی کاربست ابزارهای فناورانه به اصول تکاملی کودک و ایجاد اکوسیستم تعاملی میان مدرسه و خانواده خواهد بود.