سهم فناوری های آموزشی، سواد دیجیتال و یادگیری الکترونیکی در ارتقای عملکرد تحصیلی

هدف پژوهش حاضر بررسی سهم و نقش سه مولفه کلیدی فناوری های آموزشی، سواد دیجیتال و یادگیری الکترونیکی در ارتقای عملکرد تحصیلی دانشجویان است. در عصر تحول دیجیتال، نظام های آموزشی با ضرورت انطباق با فناوری های نوین و توانمندسازی فراگیران برای مواجهه با الزامات قرن بیست ویکم روبرو هستند. این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های تجربی انجام شده در بازه زمانی ۲۰۲۳-۲۰۲۶ و تحلیل یافته های فراتحلیل ها و مطالعات میدانی، به تبیین رابطه میان سواد دیجیتال و عملکرد تحصیلی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که سواد دیجیتال با اندازه اثر متوسط (r = ۰.۳۱۴) و در سطح اطمینان ۹۵% (CI: ۰.۱۸۴; ۰.۴۴۴) با عملکرد تحصیلی همبستگی مثبت و معنادار دارد. همچنین، فناوری های آموزشی نظیر یادگیری الکترونیکی با اندازه اثر بالا (ES = ۱.۲۸۵) تاثیر چشمگیری بر پیامدهای یادگیری دارند. علاوه براین، مطالعات نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر ابزارهای یادگیری دیجیتال می تواند نمرات عملکردی را تا ۲۲.۶۵% افزایش دهد. بااین حال، اثربخشی این فناوری ها مشروط بر عواملی چون شایستگی دیجیتال مدرسان، زیرساخت های مناسب و طراحی آموزشی هدفمند است. پژوهش حاضر با ارائه چارچوبی مفهومی، کاربست های عملی برای سیاست گذاران آموزشی و برنامه ریزان درسی ارائه می دهد.