تاثیر افکار عمومی دیجیتال و اعتماد به رسانه های آنلاین بر تصمیم گیری رای دهندگان در انتخابات ریاست جمهوری ایران (بر اساس نظریه های برجسته سازی و چارچوب بندی رسانه ای)

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر افکار عمومی دیجیتال و اعتماد به رسانه های آنلاین بر تصمیم گیری رای دهندگان در انتخابات ریاست جمهوری دوره چهاردهم ایران انجام شده است. در عصر دیجیتال، شبکه های اجتماعی و رسانه های آنلاین به یکی از مهم ترین بسترهای شکل گیری افکار عمومی و تاثیرگذاری بر رفتار سیاسی شهروندان تبدیل شده اند. این پژوهش با بهره گیری از نظریه های برجسته سازی رسانه ای (مک کومز و شاو) و چارچوب بندی رسانه ای (انتمن) به تحلیل رابطه میان افکار عمومی دیجیتال، اعتماد به رسانه های آنلاین و تصمیم گیری انتخاباتی پرداخته است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی با رویکرد کمی است. جامعه آماری شامل شهروندان واجد شرایط رای دهی و کاربران فعال فضای مجازی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته گردآوری شده است. نتایج پژوهش نشان داد افکار عمومی شکل گرفته در فضای مجازی و اعتماد کاربران به رسانه های دیجیتال تاثیر معناداری بر تصمیم گیری رای دهندگان دارند. همچنین مشخص شد هشتگ ها، ترندهای سیاسی و بازنشر گسترده محتواها می توانند فضای روانی جامعه را تغییر دهند و بر انتخاب نهایی رای دهندگان اثر بگذارند. بر اساس نظریه برجسته سازی، رسانه های آنلاین با تعیین اولویت های ذهنی جامعه، مسیر تصمیم گیری سیاسی را هدایت می کنند و بر اساس نظریه چارچوب بندی، نحوه بازنمایی نامزدها در رسانه های دیجیتال نقش تعیین کننده ای در شکل گیری تصویر ذهنی رای دهندگان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

افکار عمومی دیجیتال ، اعتماد به رسانه های آنلاین ، تصمیم گیری رای دهندگان ، نظریه برجسته سازی ، نظریه چارچوب بندی ، انتخابات ریاست جمهوری ، فضای مجازی ، ارتباطات سیاسی ________________________________________