بررسی تاثیر هوش هیجانی، مهارت های ارتباطی و مدیریت هیجان بر سازگاری تحصیلی

سازگاری تحصیلی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی موفقیت دانشجویان در محیط های آموزشی، همواره مورد توجه پژوهشگران حوزه روان شناسی تربیتی بوده است. این مقاله به بررسی تاثیر سه متغیر مهم روان شناختی یعنی هوش هیجانی، مهارت های ارتباطی و مدیریت هیجان بر سازگاری تحصیلی دانشجویان می پردازد. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با مرور نظام مند بر یافته های پژوهشی معاصر انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش هیجانی از طریق تقویت خودکارآمدی، انگیزه و تاب آوری، به طور مثبت بر سازگاری تحصیلی تاثیر می گذارد. مهارت های ارتباطی نیز با تسهیل تعاملات بین فردی و ایجاد شبکه های حمایت اجتماعی، نقش مهمی در تطابق دانشجویان با محیط دانشگاهی ایفا می کنند. مدیریت هیجان به عنوان مولفه ای کلیدی از هوش هیجانی، با کاهش استرس تحصیلی و افزایش انگیزه درونی، به بهبود ابعاد مختلف سازگاری از جمله سازگاری آموزشی، اجتماعی و عاطفی-شخصی کمک می کند. نتایج این مقاله می تواند برای برنامه ریزان آموزشی، مشاوران و اساتید دانشگاه در طراحی مداخلات موثر جهت ارتقای سازگاری تحصیلی دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مهارت های ارتباطی ، مدیریت هیجان ، سازگاری تحصیلی ، دانشجویان