تاثیر روش طوفان فکری بر پرورش خلاقیت و بهبود عملکرد آموزشی فراگیران دوره ابتدایی

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش و تاثیر روش تدریس طوفان فکری یا طوفان فکری بر رشد خلاقیت و ارتقای عملکرد آموزشی فراگیران دوره ابتدایی است. این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات و یافته های پژوهشی مرتبط با روش های تدریس فعال انجام شده است. دوره ابتدایی یکی از مهم ترین مراحل رشد توانایی های شناختی، عاطفی و اجتماعی کودکان به شمار می آید و استفاده از شیوه های آموزشی مشارکت محور می تواند زمینه مناسبی برای تقویت تفکر، حل مسئله و یادگیری عمیق آنان فراهم سازد. در این میان، روش طوفان فکری با ایجاد فرصت برای بیان آزادانه دیدگاه ها، تولید ایده های متنوع، تعامل میان فراگیران و به تعویق انداختن قضاوت درباره پاسخ ها، محیطی پویا و حمایتگر برای یادگیری ایجاد می کند. بررسی یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که به کارگیری هدفمند این روش می تواند مولفه های اصلی تفکر خلاق، از جمله سیالی، انعطاف پذیری، اصالت و بسط را تقویت کرده و زمینه مشارکت فعال تر فراگیران در فرایند یادگیری را فراهم آورد. همچنین، افزایش انگیزه تحصیلی، توجه و تمرکز، تعامل کلاسی، اعتمادبه نفس و فرصت یادگیری از طریق هم اندیشی می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی فراگیران در حوزه هایی مانند علوم، ریاضی، زبان و مطالعات اجتماعی منجر شود. با وجود این، اثربخشی طوفان فکری به عواملی همچون توانایی معلم در مدیریت بحث، تعداد فراگیران، زمان آموزشی، فرهنگ حاکم بر کلاس و میزان آشنایی آموزگار با اصول اجرای این روش وابسته است. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که طوفان فکری، در صورت طراحی و اجرای مناسب، یکی از روش های موثر تدریس فعال برای حرکت از آموزش حافظه محور به سوی یادگیری مشارکتی، خلاق و مسئله محور در دوره ابتدایی است.