طراحی الگوی مدرسه هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی در نظام تعلیم و تربیت ایران

موضوع مقاله حاضر، طراحی الگوی جامع مدرسه هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی در نظام تعلیم و تربیت ایران است. تحولات شتابان فناوری های دیجیتال، ظهور سیستم های یادگیری عمیق و الگوریتم های پردازش داده های بزرگ، بازتعریف ساختارهای آموزشی را در مدارس کشور به یک ضرورت راهبردی مبدل ساخته است. روش شناسی پژوهش حاضر بر پایه تحلیل اسنادی، مرور منظم و سنتز کیفی پیشینه های علمی، تجربی و نظری داخلی و بین المللی استوار است. یافته های تحلیل نشان می دهد که الگوی جامع مدرسه هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی در ایران نیازمند یکپارچه سازی پنج بعد اصلی شامل «مدیریت و زیست بوم زیرساختی هوشمند»، «پداگوژی تطبیقی و شخصی سازی یادگیری»، «ارزیابی پویا و داده محور»، «توسعه سواد هوش مصنوعی معلمان و کارگزاران آموزشی»، و «چارچوب های اخلاقی، امنیت داده ها و بومی سازی فرهنگی» است. پیاده سازی این الگو سبب تحقق یادگیری عمیق، ارتقای عدالت آموزشی، پاسخ گویی به نیازهای تنوع یافته دانش آموزان و بهینه سازی فرایندهای مدیریتی مدارس می شود. با این حال، موفقیت در اجرای این الگو مستلزم رفع چالش های زیرساختی، بازنگری در برنامه های درسی متمرکز، ارتقای صلاحیت های حرفه ای معلمان و تدوین اسناد بالادستی بومی است. نتایج این پژوهش نقشه راه منسجم و کاربردی را در اختیار سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار می دهد تا زمینه را برای تحول کیفیت محور و آینده نگر در نظام تعلیم و تربیت رسمی کشور فراهم سازند.