رابطه رضایت شغلی با رفتار شهروندی سازمانی کارکنان شهرداری استان خراسان رضوی سال تحصیلی ۱۴۰۳

نیروی انسانی را می توان یکی از مهم ترین و ارزشمندترین سرمایه های هر سازمان دانست؛ زیرا کارکنان با بهره گیری از دانش، توانایی، تجربه و ظرفیت های فکری خود می توانند سایر منابع سازمان را به صورت اثربخش به کار گرفته و زمینه تحقق اهداف سازمانی را فراهم سازند. برخورداری کارکنان از انگیزه و رضایت مناسب نیز می تواند آنان را به مشارکت فعال تر در فعالیت های سازمانی ترغیب کند و در نهایت، آثار مثبتی برای فرد، محیط کار و جامعه به همراه داشته باشد.بر همین اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان رضایت شغلی و رفتار شهروندی سازمانی کارکنان شهرداری استان خراسان رضوی سال تحصیلی ۱۴۰۳انجام شده است. این پژوهش از نظر روش، در زمره مطالعات توصیفی از نوع همبستگی قرار می گیرد. جامعه آماری مطالعه شامل ۵۵۰ نفر از کارکنان شهرداری استان خراسان رضوی سال تحصیلی ۱۴۰۳ بود که با استفاده از فرمول کوکران، تعداد ۸۵ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند.برای گردآوری اطلاعات مورد نیاز، از پرسشنامه رضایت شغلی و پرسشنامه رفتار شهروندی سازمانی استفاده شد. پس از جمع آوری داده ها، اطلاعات به دست آمده با استفاده از روش های آماری مناسب مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. در بخش استنباطی، از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه برای بررسی روابط میان متغیرهای پژوهش و تعیین میزان قدرت پیش بینی متغیرها استفاده شد.نتایج پژوهش نشان داد که میان رضایت شغلی و رفتار شهروندی سازمانی کارکنان رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. به این معنا که افزایش رضایت کارکنان از شغل و محیط کاری می تواند با افزایش رفتارهای داوطلبانه، همکاری، مسئولیت پذیری و مشارکت آنان در فعالیت های سازمانی همراه باشد. بنابراین، توجه مدیران به عوامل موثر بر رضایت شغلی می تواند یکی از راهکارهای مناسب برای تقویت رفتارهای شهروندی سازمانی و در نتیجه، بهبود عملکرد و اثربخشی سازمان باشد.