ارزیابی تطبیقی تاثیر مدل یادگیری معکوس و الگوی کلاسیک بر عملکرد حل مسئله و خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی

مدل یادگیری معکوس به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، با جابه جایی زمان و مکان ارائه محتوا و انجام فعالیت های یادگیری، فرصت بیشتری برای مشارکت فعال، تعامل و فعالیت های حل مسئله در کلاس درس فراهم می کند. هدف مقاله مروری حاضر، ارزیابی تطبیقی تاثیر مدل یادگیری معکوس و الگوی کلاسیک بر عملکرد حل مسئله و خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی است. در این مقاله، با مرور و تحلیل یافته های پژوهش های انجام شده، تفاوت های دو الگوی آموزشی از نظر میزان مشارکت یادگیرندگان، یادگیری فعال، توانایی حل مسائل و پرورش ابعاد مختلف خلاقیت بررسی شده است. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که مدل یادگیری معکوس، با فراهم کردن امکان مطالعه اولیه محتوای آموزشی در خارج از کلاس و اختصاص زمان کلاس به فعالیت های مشارکتی، بحث، تمرین و حل مسائل، می تواند عملکرد دانش آموزان را در حل مسئله بهبود بخشد. همچنین، افزایش فرصت برای ایده پردازی، تجربه، همکاری و ارائه راه حل های متنوع، زمینه مناسبی برای تقویت خلاقیت دانش آموزان فراهم می کند. در مقابل، الگوی کلاسیک بیشتر بر ارائه مستقیم محتوا توسط معلم و دریافت منفعلانه اطلاعات استوار است و ممکن است فرصت کمتری برای فعالیت های اکتشافی و خلاقانه در اختیار دانش آموزان قرار دهد. بااین حال، موفقیت مدل یادگیری معکوس به عواملی همچون دسترسی به فناوری، آمادگی معلم و دانش آموز، کیفیت محتوای آموزشی و حمایت خانواده وابسته است. در مجموع، شواهد موجود نشان می دهد که مدل یادگیری معکوس، در مقایسه با الگوی کلاسیک، ظرفیت بیشتری برای ارتقای عملکرد حل مسئله و خلاقیت دانش آموزان ابتدایی دارد و می تواند به عنوان رویکردی موثر در جهت حرکت از آموزش معلم محور به یادگیری فعال و دانش آموزمحور مورد توجه قرار گیرد.