واکاوی راهکارهای اداره کلاس درس به منظور شکل دهی به فضای آموزشی فعال در مدارس

راهبری مطلوب کلاس درس، پایه و اساس شکل گیری هر بستر آموزشی فعال و ثمربخش به شمار می رود. در عصر حاضر که معضلاتی نظیر ازدحام فراگیران و گوناگونی محصلان روند صعودی یافته است، معلمان بیش از پیش نیازمند تمهیدات و روش هایی هستند تا قادر به ایجاد فضایی ایمن، ساختاریافته و انگیزه بخش جهت یادگیری باشند. نوشتار پیش رو با رویکردی مروری و فراگیر بر مبانی و شیوه های جدید در اداره کلاس، نحوه دگرگونی محیط های آموزشی به کانون های پویای یادگیری را مورد واکاوی قرار می دهد. نقطه تمرکز این مطالعه بر جایگاه کلیدی مربیان به مثابه هدایتگران آموزشی استوار است که از طریق کاربست راهبردهای غایتمند، توانایی مهار موانع آسیب زا و توسعه کنش های سازنده را دارا می باشند. این پژوهش از رهگذر ارزیابی دیدگاه های روان شناختی و آموزشی، جنبه های گوناگون راهبری کلاس نظیر کنترل زمان، چیدمان کالبدی محیط، شکل دهی به تعاملات کارآمد با فراگیران و بهره گیری از تکنولوژی های جدید را به بحث می گذارد. افزون بر این، نقش مولفه های فرهنگی و اجتماعی بر سرزندگی کلاس درس و تدابیر مقتضی جهت رویارویی با ناهنجاری های رفتاری ارزیابی گردیده است. نتایج حاکی از آن است که هدایت ثمربخش کلاس محدود به اعمال مقررات و ایجاد نظم نیست؛ بلکه شکل گیری مناسبات استوار بر تکریم دوجانبه، ترغیب حضور فعال محصلان و توسعه روحیه تعهدپذیری در میان آنان را نیز در بر می گیرد. پژوهش حاضر موید آن است که از طریق به کارگیری شیوه های چندجانبه و انطباق پذیر، مدرسان قادرند بسترهایی را پایه ریزی نمایند که در آن کلیه یادگیرندگان، فارغ از میزان استعدادها و پیشینه های خود، مجال بالندگی و توسعه را به دست آورند. این مسئله نه تنها موجب ارتقای بازدهی آموزشی می گردد، بلکه توانمندی های ارتباطی و هیجانی آنان را نیز بهبود می بخشد.