نقش امیدواری و خوش بینی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش امیدواری و خوش بینی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، تبیین ماهیت و شدت روابط میان این دو سازه روان شناسی مثبت نگر و موفقیت تحصیلی و شناسایی سازوکارهای واسطه ای این روابط است. روش پژوهش، کتابخانه ای و مبتنی بر بررسی نظام مند منابع علمی معتبر در حوزه روان شناسی تربیتی و روان شناسی مثبت نگر است. یافته های پژوهش نشان می دهد که امیدواری و خوش بینی با عملکرد تحصیلی رابطه مثبت و معناداری دارند و این دو متغیر به همراه معنای تحصیل، حدود ۲۵/۶ درصد از واریانس عملکرد تحصیلی دانش آموزان را تبیین می کنند . نتایج پژوهش ها حاکی از آن است که امیدواری از طریق تاثیر بر باورهای هوشی (افزایشی و ذاتی) و همچنین پیش بینی انتظار نمره، به طور غیرمستقیم بر عملکرد تحصیلی تاثیر می گذارد . خوش بینی نیز به عنوان یک انتظار پیامد مطلوب، با تقویت انگیزه و پشتکار در مواجهه با چالش های تحصیلی، به بهبود عملکرد تحصیلی منجر می شود . بر اساس یافته ها، آموزش مولفه های امیدواری و خوش بینی در قالب برنامه های سرمایه روان شناختی، می تواند به عنوان راهکاری موثر برای افزایش اشتیاق تحصیلی و ارتقای موفقیت تحصیلی دانش آموزان به کار گرفته شود.واژگان کلیدی: امیدواری، خوش بینی، موفقیت تحصیلی، روان شناسی مثبت نگر، سرمایه روان شناختی