هوش مصنوعی در کلاس هنرستان ؛تهدید یا فرصت انتخاب شد

پژوهش حاضر با هدف بررسی دوگانه تهدید یا فرصت بودن هوش مصنوعی در کلاس های هنرستان های ایران انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، تبیین ماهیت ورود ابزارهای هوش مصنوعی به آموزش های فنی و هنری و شناسایی سازوکارهای موثر در تبدیل این فناوری از یک تهدید بالقوه به فرصتی برای تحول آموزشی است. روش پژوهش، کتابخانه ای و مبتنی بر بررسی نظام مند منابع علمی معتبر فارسی و بین المللی در حوزه آموزش هنر، فناوری آموزشی و مطالعات برنامه درسی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی با قابلیت هایی چون شخصی سازی آموزش، شبیه سازی محیط های عملی و تحلیل داده های رفتاری، می تواند به افزایش اثربخشی آموزش های مهارتی در هنرستان ها منجر شود و حتی در صورت طراحی مبتنی بر ارزش های فرهنگی، به تقویت مهارت های اخلاقی دانش آموزان یاری رساند . با این حال، چالش هایی چون نگرانی از کاهش عمق یادگیری، تضعیف فرایند خلاقیت و مسائل مربوط به اصالت آثار هنری، از موانع اصلی پذیرش این فناوری محسوب می شوند . بر اساس یافته ها، رویکرد موثر در مواجهه با این دوگانه، پذیرش هوش مصنوعی به عنوان «فرصتی انتخابی» است که مستلزم بازتعریف نقش معلم به عنوان راهنما و طراح تجربه یادگیری، آموزش سواد بصری انتقادی به دانش آموزان، و تدوین چارچوب های اخلاقی و آموزشی شفاف برای استفاده از این فناوری است. در نتیجه گیری، پیشنهاد می شود که نظام آموزش فنی و حرفه ای با تدوین سیاست های حمایتی و سرمایه گذاری در آموزش معلمان، زمینه را برای بهره گیری هوشمندانه از ظرفیت های هوش مصنوعی فراهم آورد.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، هنرستان، آموزش هنر، خلاقیت، سواد بصری