تاثیر آموزش مهارت های فراشناختی بر خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های فراشناختی بر خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، تعیین میزان اثربخشی مداخلات فراشناختی بر مولفه های خودتنظیمی یادگیری و شناسایی سازوکارهای واسطه ای این تاثیر است. روش پژوهش، کتابخانه ای و مبتنی بر بررسی نظام مند منابع علمی معتبر در حوزه روان شناسی تربیتی و علوم شناختی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مهارت های فراشناختی به طور معناداری بر خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان تاثیر مثبت دارد و اندازه اثر کلی این مداخلات در پژوهش های مختلف در حد متوسط تا بالا گزارش شده است. نتایج تحلیل های فراتحلیلی نشان می دهد که مداخلات فراشناختی در پس آزمون فوری اندازه اثر ۰/۴۸ و در پیگیری ۰/۲۹ دارند و اثربخشی آن ها در طول زمان پایدار می ماند. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که اثربخشی این مداخلات تحت تاثیر عواملی چون سن دانش آموزان، نوع راهبردهای آموزش داده شده و کیفیت اجرای مداخله قرار دارد. بر اساس یافته ها، آموزش راهبردهای فراشناختی نظیر خودنظارتی، خودارزیابی، برنامه ریزی و خودپرسشی، از طریق تقویت آگاهی فراشناختی و توانایی تنظیم شناختی، به بهبود خودتنظیمی یادگیری و در نهایت به ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان می انجامد. در نتیجه گیری، پیشنهاد می شود که برنامه های درسی مدارس با گنجاندن آموزش صریح راهبردهای فراشناختی، زمینه را برای پرورش یادگیرندگان خودتنظیم فراهم آورند.واژگان کلیدی: فراشناخت، خودتنظیمی یادگیری، آموزش راهبردها، آگاهی فراشناختی، دانش آموزان