تدریس خلاق در عصر دیجیتال(ترکیب فناوری وخلاقیت در مدارس)

گسترش فناوری های دیجیتال، شیوه های آموزش و یادگیری را با تغییرات قابل توجهی روبه رو کرده و ضرورت بازنگری در روش های تدریس را افزایش داده است. بهره گیری هدفمند از فناوری در کنار خلاقیت معلم می تواند زمینه شکل گیری محیط های یادگیری پویا، مشارکتی و متناسب با نیازهای متنوع دانش آموزان را فراهم کند. استفاده از ابزارهای تعاملی، محتوای چندرسانه ای، نرم افزارهای آموزشی، فعالیت های پروژه محور و محیط های یادگیری دیجیتال، زمانی اثربخش خواهد بود که با طراحی آموزشی خلاقانه همراه شود. این مقاله با هدف بررسی ابعاد و ظرفیت های تلفیق فناوری و خلاقیت در فرایند تدریس، نقش معلم، فرصت های موجود و برخی موانع اجرایی آن را مورد توجه قرار می دهد. یافته ها نشان می دهد که فناوری به تنهایی موجب خلاقیت در آموزش نمی شود، بلکه نحوه انتخاب، طراحی و استفاده از ابزارهای دیجیتال است که می تواند به افزایش مشارکت، تقویت تفکر انتقادی، حل مسئله، یادگیری فعال و انگیزه دانش آموزان کمک کند. دستیابی به چنین شرایطی نیازمند توانمندسازی حرفه ای معلمان، فراهم سازی زیرساخت مناسب و حرکت از مصرف کننده بودن فناوری به سمت تولید و طراحی محتوای آموزشی خلاقانه است.واژگان کلیدی: تدریس خلاق، فناوری آموزشی، آموزش دیجیتال، خلاقیت، معلم، یادگیری فعال، نوآوری آموزشی