نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش های مهارت محور در هنرستان های کشور

مسئله اصلی این پژوهش، بررسی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش های مهارت محور در هنرستان های ایران است. هدف پژوهش، تحلیل قابلیت های فناوری های هوشمند در تطبیق محتوا، سرعت و سبک یادگیری با نیازهای فردی هنرجویان و شناسایی موانع اجرایی آن در نظام آموزشی کشور می باشد. روش پژوهش، کتابخانه ای و مبتنی بر مرور نظام مند مقالات، گزارش های ملی و اسناد بالادستی در بازه زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۴ است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق سیستم های توصیه گر، ارزیابی تطبیقی، شبیه سازی های تعاملی و بازخورد لحظه ای، می تواند مسیرهای یادگیری منحصربه فردی برای هر هنرجو طراحی کند که به افزایش انگیزه، عمق یادگیری و کاهش افت تحصیلی منجر شود. همچنین، شخصی سازی مبتنی بر هوش مصنوعی به مدرسان امکان می دهد تا بر نقش راهبردی و پشتیبانی عاطفی تمرکز کنند. با این حال، یافته ها نشان می دهد که کمبود زیرساخت های دیجیتال، نبود داده های استاندارد از عملکرد هنرجویان، ضعف دانش دیجیتال هنرآموزان و نبود چارچوب ارزیابی اخلاقی، مهم ترین موانع پیاده سازی این فناوری در هنرستان ها هستند. نتایج تاکید دارند که شخصی سازی هوشمند، در صورت همراهی با توانمندسازی نیروی انسانی، توسعه محتوای تعاملی و بازنگری در آیین نامه های آموزشی، می تواند کیفیت آموزش های مهارتی را به طور معناداری ارتقا دهد و هنرستان ها را به کانون های نوآوری شغلی تبدیل کند. واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، شخصی سازی آموزش، هنرستان، آموزش مهارت محور، یادگیری تطبیقی