بازآفرینی هویت حرفه ای معلم در افق پساکرونا؛ از انتقال دهندهی دانش به تسهیلگر تجربهی زیسته

پژوهش حاضر با هدف تحلیل فرایند بازآفرینی هویت حرفه ای معلمان در دوران پساکرونا و ارائه الگویی برای گذار از نقش انتقال دهنده دانش به تسهیل گر تجربه زیسته انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هویت حرفه ای معلمان در دوران کرونا تحت تاثیر دو عامل اصلی بازآفرینی شده است: (۱) سازگاری با بافت های آموزشی جدید و (۲) غلبه بر دشواری های ارتباطی معلم-دانش آموز ناشی از گذار ناگهانی از آموزش حضوری به مجازی . این بازآفرینی هویت، معلمان را از نقش سنتی «منبع دانش» به نقش «تسهیل گر یادگیری» سوق داده است؛ بر اساس یافته ها، الگوی بازآفرینی هویت حرفه ای در سه سطح طراحی شده است: سطح اول، بازنگری در باورهای معرفت شناختی معلمان درباره ماهیت دانش و یادگیری؛ سطح دوم، توانمندسازی معلمان در مهارت های تسهیل گری شامل طراحی یادگیری مبتنی بر کنجکاوی، تسهیل گفت وگوهای سازنده و حمایت از خودمختاری یادگیرندگان؛ و سطح سوم، بازطراحی ساختارهای نهادی مدارس برای پشتیبانی از نقش تسهیل گری معلمان. نتایج نشان می دهد که گذار از نقش انتقال دهنده به تسهیل گر، مستلزم تغییر در سه مولفه اساسی است. واژگان کلیدی: بازآفرینی هویت حرفه ای، معلمان، تسهیل گری یادگیری، پساکرونا، آموزش ترکیبی