مدرسه امن و حمایتگر؛ بررسی الزامات ایجاد محیطی برای رشد علمی، اجتماعی و عاطفی دانش آموزان

مدرسه زمانی می تواند نقش واقعی خود را در فرایند تعلیم و تربیت ایفا کند که دانش آموزان در آن، علاوه بر فرصت یادگیری، احساس امنیت، تعلق، احترام و حمایت را نیز تجربه کنند. امنیت مدرسه صرفا به معنای پیشگیری از حوادث و آسیب های جسمانی نیست، بلکه ابعاد روانی، عاطفی، اجتماعی، ارتباطی و تربیتی را نیز دربرمی گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی الزامات ایجاد محیطی امن و حمایتگر برای رشد همه جانبه دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسناد، منابع علمی و یافته های پژوهشی مرتبط با جو مدرسه، سلامت روان، روابط انسانی، مشارکت دانش آموزان، حمایت اجتماعی و کیفیت محیط یادگیری است. یافته ها نشان می دهد که امنیت روانی، رابطه مثبت میان معلم و دانش آموز، مدیریت مشارکت محور، پیشگیری از خشونت و قلدری، دسترسی به خدمات مشاوره ای، مشارکت خانواده، توجه به تفاوت های فردی، عدالت تربیتی و فراهم سازی فضای فیزیکی مناسب، مجموعه ای به هم پیوسته از الزامات شکل گیری مدرسه امن و حمایتگر هستند. بر اساس نتایج، ایجاد چنین محیطی نیازمند عبور از نگاه صرفا انضباطی و حرکت به سمت رویکردی پیشگیرانه، رابطه محور و تربیتی است؛ رویکردی که در آن امنیت، پیش شرط یادگیری و رشد همه جانبه تلقی می شود.واژگان کلیدی: مدرسه امن، محیط حمایتگر، امنیت روانی، جو مدرسه، سلامت اجتماعی، رشد عاطفی، دانش آموزان، آموزش و پرورش