تعلیم و تربیت در نسبت با بحران توجه در عصر نمایشگرهای دیجیتال و چندوظیفگی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نسبت میان تعلیم و تربیت و بحران توجه در عصر نمایشگرهای دیجیتال و چندوظیفگی انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، تحلیل تاثیرات منفی نمایشگرهای دیجیتال و رفتار چندوظیفگی بر فرایند یادگیری و توجه دانش آموزان و نیز ارائه راهکارهای تربیتی برای مواجهه با این چالش است. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و با رویکرد تحلیلی-توصیفی انجام شده و با مرور منابع معتبر علمی، ابعاد مختلف بحران توجه در محیط های آموزشی بررسی گردیده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که دانش آموزان دبیرستانی نزدیک به یک سوم از ساعات مدرسه را صرف استفاده از تلفن های هوشمند می کنند و بررسی مکرر تلفن همراه با تضعیف کنترل شناختی و توانایی تمرکز مرتبط است. همچنین پژوهش ها نشان می دهد که چندوظیفگی رسانه ای، که به طور هم زمان به انجام وظایف تحصیلی و تعامل با رسانه های اجتماعی یا پیام رسان ها اشاره دارد، با کاهش دامنه توجه پایدار، افزایش بار شناختی و کاهش کارایی تحصیلی همراه است. با این حال، یافته های جدید نشان می دهد که چندوظیفگی رسانه ای تاثیرات متفاوتی بر مولفه های مختلف توجه دارد و ممکن است در برخی جنبه ها مانند انعطاف پذیری شناختی مزایایی نیز داشته باشد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که حرکت از رویکردهای سرگرم محور به سوی آموزش مبتنی بر تامل و بازسازی ظرفیت توجه، ضرورتی انکارناپذیر در نظام تعلیم و تربیت است.واژگان کلیدی: بحران توجه، نمایشگرهای دیجیتال، چندوظیفگی، تعلیم و تربیت، کنترل شناختی