بررسی نقش تعاملات سازنده در تقویت مشارکت و احساس تعلق دانش آموزان به فرایند یادگیری

کیفیت تعاملات میان معلم و دانش آموز از عوامل اثرگذار بر شکل گیری فضای مطلوب آموزشی و کیفیت تجربه یادگیری است. نوع گفت وگو، شیوه بازخورد، میزان توجه به دیدگاه های دانش آموزان و نحوه مدیریت روابط کلاسی می تواند احساس امنیت، اعتماد و تمایل به مشارکت را تحت تاثیر قرار دهد. مقاله حاضر به بررسی نقش تعاملات انسانی در ایجاد محیطی پویا و حمایتگر برای یادگیری می پردازد. یافته های بررسی نشان می دهد که ارتباط محترمانه، شنیدن فعال، پذیرش تفاوت های فردی، بازخورد سازنده و فراهم کردن فرصت برای اظهار نظر، زمینه حضور فعال تر دانش آموزان را فراهم می کند. چنین فضایی علاوه بر حمایت از فرایند یادگیری، می تواند به تقویت مسئولیت پذیری، اعتمادبه نفس، همکاری و احساس تعلق به محیط آموزشی کمک کند.واژگان کلیدی: تعاملات انسانی، معلم و دانش آموز، محیط یادگیری، امنیت روانی، مشارکت دانش آموز، یادگیری فعال