بررسی تاثیر معماری پایدار بر شکل گیری فضاهای هنری معاصر با تاکید بر هویت فرهنگی

فضاهای هنری معاصر تنها محل نمایش یا ارائه آثار هنری نیستند، بلکه محیط هایی برای شکل گیری تجربه، تعامل اجتماعی، انتقال ارزش های فرهنگی و ایجاد ارتباط میان انسان و مکان به شمار می آیند. کیفیت معماری این فضاها می تواند بر نحوه ادراک مخاطب، میزان حضورپذیری، احساس تعلق و چگونگی ارتباط با آثار هنری اثرگذار باشد. معماری پایدار نیز با فراتر رفتن از کاهش مصرف انرژی و استفاده بهینه از منابع، ابعاد اجتماعی و فرهنگی محیط را مورد توجه قرار می دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی تاثیر اصول معماری پایدار بر شکل گیری فضاهای هنری معاصر و تبیین جایگاه هویت فرهنگی در این فرایند انجام شده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی و تحلیل کیفی منابع مرتبط است. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری از اقلیم، مصالح بومی، نور طبیعی، انعطاف پذیری فضایی، مقیاس انسانی، مشارکت اجتماعی و بازتفسیر عناصر فرهنگی می تواند ضمن ارتقای عملکرد زیست محیطی بناهای هنری، کیفیت ادراکی و فرهنگی آن ها را نیز افزایش دهد. واژگان کلیدی: معماری پایدار، فضاهای هنری، معماری معاصر، هویت فرهنگی، پایداری فرهنگی، معماری بومی، کیفیت فضایی