ارزیابی اثرآموزشی شفقت ورزی معلمان بر کاهش استرس اجتماعی و ارتقای شادکامی درونی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثر آموزشی شفقت ورزی معلمان بر کاهش استرس اجتماعی و ارتقای شادکامی درونی دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل دادند که از میان آنان نمونه ای به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استرس اجتماعی و مقیاس شادکامی درونی بود. ابتدا از هر دو گروه پیش آزمون به عمل آمد، سپس معلمان گروه آزمایش در جلسات آموزشی شفقت ورزی، همدلی، پذیرش، گوش دادن فعال، حمایت عاطفی و ارتباط مثبت با دانش آموزان شرکت کردند. آموزش ها طی چند جلسه و با استفاده از روش های توضیحی، بحث گروهی، ایفای نقش و تمرین های عملی اجرا شد. پس از پایان مداخله، از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. داده های پژوهش با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل گردید. نتایج نشان داد آموزش شفقت ورزی به معلمان موجب کاهش معنادار استرس اجتماعی دانش آموزان و افزایش معنادار شادکامی درونی آنان شد. همچنین، یافته ها نشان داد ایجاد رابطه ای حمایتگر، امن و مبتنی بر درک متقابل میان معلم و دانش آموز می تواند زمینه ساز بهبود سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان باشد. بر اساس نتایج، آموزش مهارت های شفقت ورزی به معلمان می تواند به عنوان رویکردی موثر در برنامه های توانمندسازی معلمان و ارتقای محیط عاطفی مدارس مورد استفاده قرار گیرد.کلمات کلیدی: شفقت ورزی معلمان، استرس اجتماعی، شادکامی درونی، دانش آموزان، سلامت روان، آموزش مهارت های عاطفی.