واکاوی نقش تعاملات صمیمانه معلم و دانش آموز در ارتقای سرسختی روان شناختی و سرزندگی تحصیلی یادگیرندگان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش تعاملات صمیمانه معلم و دانش آموز در ارتقای سرسختی روان شناختی و سرزندگی تحصیلی یادگیرندگان انجام شد. در این پژوهش، صمیمیت معلم و دانش آموز به عنوان یکی از مولفه های مهم روابط تربیتی و عاملی موثر بر کیفیت تجربه یادگیری بررسی گردید. روش پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد تحلیل مضمون بود. داده ها با استفاده از مطالعه و بررسی هدفمند منابع علمی مرتبط با تعامل معلم و دانش آموز، سرسختی روان شناختی و سرزندگی تحصیلی گردآوری و پس از کدگذاری اولیه، سازمان دهی و تحلیل شدند. برای تحلیل مطالب، از فرایند تحلیل مضمون شامل شناسایی، استخراج، مقوله بندی و تفسیر مفاهیم اصلی استفاده شد. نتایج نشان داد که تعاملات صمیمانه معلم و دانش آموز از طریق ایجاد احساس امنیت، اعتماد و تعلق، زمینه رشد روانی و تحصیلی یادگیرندگان را فراهم می کند. همچنین، حمایت عاطفی و آموزشی معلم موجب افزایش احساس شایستگی، مسئولیت پذیری و مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری می شود. یافته ها بیانگر آن بود که روابط مثبت با معلم، توانایی دانش آموزان را برای مقابله با فشارها، شکست ها و چالش های تحصیلی افزایش می دهد. این تعاملات با تقویت مولفه های تعهد، کنترل و مبارزه جویی، نقش مهمی در ارتقای سرسختی روان شناختی ایفا می کنند. از سوی دیگر، بازخورد سازنده، تشویق و ارتباط دوسویه معلم موجب افزایش انرژی، امید، پشتکار و علاقه دانش آموزان به فعالیت های تحصیلی می شود. در مجموع، تعامل صمیمانه معلم و دانش آموز به عنوان عاملی حمایتی و انگیزشی، هم زمان سرسختی روان شناختی و سرزندگی تحصیلی یادگیرندگان را تقویت می کند. بنابراین، ایجاد فضای ارتباطی گرم، محترمانه و مشارکت محور در کلاس درس می تواند زمینه ساز بهبود سلامت روان و موفقیت تحصیلی دانش آموزان باشد. کلمات کلیدی: تعاملات صمیمانه، معلم و دانش آموز، سرسختی روان شناختی، سرزندگی تحصیلی، یادگیرندگان، روابط تربیتی.