کاربرد روش تدریس کاوشگری در تقویت روحیه پرسشگری دانش آموزان متوسطه اول

تحول در رویکردهای یاددهی-یادگیری و گذر از شیوه های سنتی معلم محور به الگوهای نوین دانش آموزمحور، یکی از ضرورت های اساسی نظام های آموزشی معاصر است. دوره اول متوسطه به سبب ویژگی های روان شناختی، شناختی و تحولی خاص نوجوانان، بستری حیاتی برای تثبیت تفکر نقاد، کنجکاوی علمی و شکل گیری پرسشگری هدفمند به شمار می رود. پژوهش توصیفی-تحلیلی حاضر با هدف تبیین جامع کاربرد الگوی تدریس کاوشگری در تقویت و نهادینه سازی روحیه پرسشگری دانش آموزان این مقطع تحصیلی انجام شده است. یافته های مستخرج از مرور نظام مند اسناد، نظریه ها و پژوهش های مرتبط نشان می دهد که الگوی کاوشگری با محوریت مواجهه با موقعیت های مسئله آفرین، جمع آوری داده ها، فرضیه سازی و آزمون فرضیه ها، انفعال شناختی را زایل کرده و دانش آموز را در موقعیت اندیشه ورزی فعال قرار می دهد. این شیوه آموزشی از طریق ایجاد تعارض شناختی، کاهش اضطراب ابراز نظر و تبدیل فضای کلاس به کارگاه اندیشه ورزی، مهارت طرح پرسش های سطح بالا، واگرا و منطقی را در نوجوانان ارتقا می بخشد. در نهایت، کاربرد مستمر این الگو منجر به تقویت استقلال فکری، انگیزش درونی برای یادگیری و نهادینه شدن روحیه پژوهش محوری در محیط های آموزشی می گردد. از این رو، بازنگری در طراحی آموزشی معلمان و توانمندسازی آنان در کاربست تکنیک های کاوشگری ضرورتی اجتناب ناپذیر است.کلیدواژگان: کاوشگری، روحیه پرسشگری، متوسطه اول، یادگیری فعال.