از گفت وگو تا یادگیری؛ بازتعریف نقش ارتباط انسانی در اثربخشی کلاس درس

کیفیت تعامل میان معلم و دانش آموز از عوامل اثرگذار بر شکل گیری فضای مطلوب آموزشی و کیفیت تجربه یادگیری است. ارتباط در کلاس تنها به انتقال مطالب درسی محدود نمی شود، بلکه شیوه گفت وگو، نحوه گوش دادن، نوع بازخورد، چگونگی برخورد با خطاها و توجه به احساسات و دیدگاه های دانش آموزان را نیز دربرمی گیرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی ابعاد ارتباط سازنده در محیط آموزشی و تبیین نقش مهارت های ارتباطی معلم در ایجاد شرایط مناسب برای یادگیری انجام شده است. این مطالعه با رویکرد مروری تحلیلی و بر پایه بررسی منابع علمی و پژوهشی مرتبط تدوین شده است. یافته های بررسی نشان می دهد که گوش دادن فعال، بیان روشن، همدلی، بازخورد هدفمند، پرسشگری، ارتباط غیرکلامی مناسب و مدیریت هیجان از مهم ترین مولفه های تعامل حرفه ای در کلاس هستند. بهره گیری آگاهانه از این مهارت ها می تواند مشارکت دانش آموزان را افزایش داده، سوءتفاهم های ارتباطی را کاهش دهد و زمینه شکل گیری محیطی همراه با احترام، امنیت و پویایی آموزشی را فراهم سازد.واژگان کلیدی: ارتباط آموزشی، تعامل معلم و دانش آموز، گفت وگوی کلاسی، مهارت های ارتباطی، یادگیری، بازخورد، مدیریت کلاس