نقش آگاهی والدین در تغذیه و فعالیت بدنی کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم

سلامت کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم تنها به مداخلات آموزشی و توانبخشی محدود نمی شود و عواملی مانند تغذیه مناسب، فعالیت بدنی منظم و حمایت آگاهانه خانواده نیز در کیفیت زندگی آنان نقش دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی میزان آگاهی مادران کودکان دارای اختلال طیف اوتیسم درباره اهمیت تغذیه و فعالیت بدنی و همچنین ارزیابی وضعیت خدمات مرتبط با این دو حوزه بود. پژوهش به شیوه توصیفی انجام شد و ۷۴ مادر دارای کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم در مطالعه شرکت کردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه ای ۲۸ سوالی در سه محور آگاهی تغذیه ای، آگاهی از فعالیت بدنی و آگاهی از خدمات موجود گردآوری و با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شد. یافته ها نشان داد میانگین آگاهی مادران درباره تغذیه ۴/۰۴ از ۵ و درباره فعالیت بدنی ۴/۲۰ از ۵ بود که هر دو نشان دهنده سطح آگاهی بالا هستند. میانگین آگاهی از خدمات موجود نیز ۳/۴۸ به دست آمد و وضعیت خدمات در سطح متوسط ارزیابی شد. تفاوت معناداری میان میزان آگاهی مادران بر اساس سن، سطح تحصیلات و سن کودک مشاهده نشد. نتایج نشان می دهد افزایش آگاهی خانواده ها زمانی می تواند به بهبود سلامت کودکان منجر شود که با دسترسی مناسب به متخصصان تغذیه، مربیان ورزشی، خدمات توانبخشی و برنامه های آموزشی خانواده محور همراه باشد.واژگان کلیدی: اختلال طیف اوتیسم، آگاهی والدین، تغذیه، فعالیت بدنی، سلامت کودک، کیفیت زندگی، خدمات توانبخشی