بررسی تاثیر بازخورد توصیفی بر افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان

بازخورد توصیفی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی ارزشیابی کیفی-توصیفی، نقشی حیاتی در فرایند یادگیری ایفا می کند. هدف از این پژوهش مروری، بررسی تاثیر بازخورد توصیفی بر افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان در دوره ابتدایی است. با تکیه بر نظریه های انگیزشی از جمله نظریه تعیین خود، بازخورد توصیفی برخلاف نمره دهی کمی، بر فرایند یادگیری متمرکز است و به دانش آموز کمک می کند تا نقاط قوت و ضعف خود را شناسایی کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که ارائه بازخوردهای توصیفی سازنده، فوری و شخصی سازی شده، با ایجاد حس کفایت و استقلال، منجر به تقویت انگیزه درونی و کاهش اضطراب در دانش آموزان می شود. همچنین، این نوع بازخورد موجب بهبود خودکارآمدی و پیوند عمیق تر میان معلم و دانش آموز می گردد. در نهایت، پیشنهاد می شود معلمان با بهره گیری از راهبردهای بازخورد توصیفی، بستری مناسب برای ارتقای کیفی یادگیری فراهم آورند تا دانش آموزان به جای رقابت برای کسب نمره، بر رشد و یادگیری مستمر تمرکز کنند.کلیدواژگان: بازخورد توصیفی، انگیزه یادگیری، ارزشیابی کیفی، دوره ابتدایی، خودکارآمدی.