تحلیل تاثیر هوش مصنوعی مولد بر یادگیری دانش آموزان

گسترش هوش مصنوعی مولد، شیوه های دریافت، پردازش و تولید دانش را در محیط های آموزشی با تغییرات قابل توجهی روبه رو کرده است. ابزارهایی مانند سامانه های گفت وگومحور، تولیدکننده های متن و تصویر و دستیارهای هوشمند می توانند امکان دسترسی سریع به توضیح، مثال، بازخورد و محتوای متناسب با نیاز یادگیرنده را فراهم کنند. با این حال، استفاده آموزشی از این فناوری در کنار فرصت های یادگیری، مسائلی مانند وابستگی به پاسخ های آماده، کاهش تلاش شناختی، ضعف در تشخیص اطلاعات نادرست، نگرانی های مربوط به اصالت تکالیف و ضرورت حفظ تعامل انسانی را نیز مطرح می کند. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی اسنادی و با بررسی و تلفیق یافته های پژوهش های مرتبط، به تحلیل ابعاد اثرگذاری هوش مصنوعی مولد بر یادگیری دانش آموزان پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که اثر این فناوری به چگونگی استفاده از آن وابسته است و زمانی بیشترین ظرفیت آموزشی را دارد که در کنار هدایت معلم، فعالیت های مسئله محور، گفت وگوی انتقادی، بازخورد مستمر و تکالیف فرایندمحور به کار گرفته شود.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی مولد، یادگیری دانش آموزان، یادگیری شخصی سازی شده، یادگیری خودتنظیم، فناوری آموزشی، تفکر انتقادی، آموزش هوشمند