آموزش با تمرکز بر سلامت روان دانش آموزان

سلامت روان دانش آموزان بخش مهمی از کیفیت فرایند تعلیم و تربیت است و نمی توان دستیابی به یادگیری مطلوب را جدا از شرایط عاطفی، اجتماعی و روانی آنان بررسی کرد. محیط آموزشی زمانی می تواند زمینه رشد متوازن را فراهم کند که علاوه بر انتقال دانش و مهارت های علمی، به نیازهای هیجانی، ارتباطی، اجتماعی و روان شناختی دانش آموزان نیز توجه داشته باشد. هدف مقاله حاضر بررسی نقش رویکرد سلامت محور در آموزش و پرورش و شناسایی مهم ترین عوامل آموزشی، فردی، اجتماعی و محیطی موثر بر سلامت روان دانش آموزان است. پژوهش حاضر با روش مروری تحلیلی انجام شده و اطلاعات مورد نیاز با بررسی منابع علمی و پژوهش های مرتبط گردآوری و تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهد کیفیت روابط معلم و دانش آموز، فضای عاطفی مدرسه، احساس تعلق، آموزش مهارت های زندگی، یادگیری اجتماعی هیجانی، تقویت خودتنظیمی، کاهش فشارهای آموزشی، مشارکت خانواده، فرصت گفت وگو و دسترسی به خدمات مشاوره ای از عوامل مهم در حمایت از سلامت روان دانش آموزان به شمار می روند. بر این اساس، توجه به سلامت روان نباید به برنامه های مقطعی یا فعالیت های محدود مشاوره ای خلاصه شود، بلکه لازم است به عنوان بخشی از سیاست گذاری آموزشی، برنامه درسی، مدیریت مدرسه و شیوه تعامل معلمان با دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.واژگان کلیدی: سلامت روان، دانش آموزان، آموزش و پرورش، یادگیری اجتماعی هیجانی، مهارت های زندگی، محیط مدرسه، بهزیستی روان شناختی