تحلیل شکاف یادگیری واقعی و عملکرد تولیدشده توسط هوش مصنوعی

گسترش ابزارهای هوش مصنوعی مولد، شیوه تولید پاسخ، محتوا و انجام تکالیف آموزشی را دستخوش تغییر کرده است؛ به گونه ای که ممکن است عملکرد ظاهری یادگیرنده با میزان یادگیری واقعی او یکسان نباشد. مسئله اصلی در این زمینه، فاصله میان محصولی است که با کمک یا توسط هوش مصنوعی تولید می شود و دانشی است که فرد واقعا در فرایند یادگیری کسب و در موقعیت های جدید به کار می گیرد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ابعاد این شکاف و شناسایی عوامل موثر بر شکل گیری آن انجام شده است. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل اسنادی و بررسی نظام مند محتوای مطالعات مرتبط با هوش مصنوعی، یادگیری، ارزشیابی و عملکرد آموزشی است. یافته ها نشان دادند که سرعت تولید پاسخ، کیفیت زبانی، ساختار منظم محتوا و دسترسی سریع به اطلاعات می تواند عملکرد تولیدشده توسط هوش مصنوعی را در ظاهر ارتقا دهد، در حالی که این ویژگی ها لزوما نشان دهنده شکل گیری یادگیری عمیق، توانایی حل مسئله، تفکر انتقادی و انتقال دانش نیستند. همچنین مشخص شد که نوع تکلیف، میزان سواد هوش مصنوعی، نقش معلم، شیوه ارزشیابی و نحوه استفاده از ابزارهای مولد، در شدت یا کاهش این شکاف تاثیر دارند. بر این اساس، بازنگری در شیوه های ارزشیابی و حرکت از سنجش صرف محصول نهایی به سوی سنجش فرایند یادگیری، استدلال و توانایی کاربرد دانش ضروری به نظر می رسد.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی مولد، یادگیری واقعی، عملکرد آموزشی، شکاف یادگیری، ارزشیابی آموزشی، تفکر انتقادی، سواد هوش مصنوعی