هوش مصنوعی در خدمت آرامش روانی دانش آموزان؛ ظرفیت های فناوری هوشمند برای تقویت خودتنظیمی و سازگاری هیجانی

تحولات فناوری آموزشی، هوش مصنوعی را از یک ابزار صرفا فناورانه به ظرفیتی اثرگذار در فرایندهای یاددهی، یادگیری و حمایت روانی دانش آموزان تبدیل کرده است. در این میان، توجه به هیجانات دانش آموزان اهمیت ویژه ای دارد؛ زیرا کیفیت تجربه های عاطفی می تواند بر تمرکز، انگیزه، تعامل اجتماعی، تصمیم گیری و مشارکت آنان در فعالیت های آموزشی اثر بگذارد. ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی با قابلیت تحلیل داده های آموزشی، شناسایی الگوهای رفتاری، ارائه بازخورد فوری و شخصی سازی فعالیت ها می توانند زمینه مناسبی برای شناسایی نیازهای هیجانی و تقویت مهارت های خودتنظیمی فراهم کنند. استفاده هدفمند از این فناوری می تواند به دانش آموز کمک کند تا احساسات خود را بهتر بشناسد، واکنش های خود را مدیریت کند و در موقعیت های مختلف آموزشی سازگاری بیشتری نشان دهد. با وجود این ظرفیت ها، بهره گیری از هوش مصنوعی در حوزه هیجانات نیازمند توجه جدی به حریم خصوصی، امنیت داده ها، نقش نظارت انسانی و تفاوت های فردی دانش آموزان است. واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، دانش آموزان، تنظیم هیجان، خودتنظیمی، سلامت روان، فناوری آموزشی، سازگاری هیجانی