هوش مصنوعی در خدمت سازگاری هیجانی؛ بازخوانی ظرفیت های فناوری هوشمند در تجربه یادگیری دانش آموزان

گسترش فناوری های هوشمند، تجربه یادگیری دانش آموزان را با تغییراتی جدی همراه کرده و امکان دریافت بازخورد، توضیح و حمایت آموزشی متناسب با نیازهای فردی را افزایش داده است. در این میان، توجه به پیامدهای هیجانی استفاده از فناوری در کنار آثار آموزشی آن اهمیت ویژه ای دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بهره گیری آموزشی از ابزارهای هوش مصنوعی با سازگاری و تاب آوری هیجانی دانش آموزان انجام شده است. یافته های مورد بررسی نشان می دهد استفاده هدفمند از فناوری هوشمند می تواند از طریق کاهش ابهام در فرایند یادگیری، فراهم کردن فرصت اصلاح خطا و تقویت احساس توانمندی، شرایط مناسب تری برای مواجهه دانش آموز با دشواری های آموزشی ایجاد کند. بر این اساس، استفاده آگاهانه و هدایت شده از هوش مصنوعی می تواند در کنار روش های تربیتی و حمایت های انسانی، به عنوان ظرفیتی برای تقویت جنبه های هیجانی یادگیری مورد توجه قرار گیرد.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، فناوری آموزشی، سازگاری هیجانی، تاب آوری، دانش آموزان، یادگیری، تنظیم هیجان