رابطه استفاده آموزشی از هوش مصنوعی با تاب آوری هیجانی دانش آموزان

گسترش ابزارهای هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، شیوه دسترسی دانش آموزان به اطلاعات، دریافت بازخورد و مواجهه با مسائل یادگیری را تغییر داده است. در کنار پیامدهای شناختی این فناوری، توجه به آثار هیجانی استفاده آموزشی از آن نیز اهمیت یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه استفاده آموزشی از هوش مصنوعی با تاب آوری هیجانی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مشغول به تحصیل در مدارس بود که از میان آنان نمونه ای به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استفاده آموزشی از هوش مصنوعی و مقیاس تاب آوری هیجانی استفاده شد. داده ها با استفاده از شاخص های توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد میان استفاده آموزشی و هدفمند از ابزارهای هوش مصنوعی و تاب آوری هیجانی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین مولفه هایی مانند دریافت بازخورد، دسترسی به توضیح متناسب با نیاز یادگیرنده و امکان اصلاح خطاهای آموزشی، ارتباط بیشتری با تاب آوری هیجانی نشان دادند. یافته ها بر ضرورت استفاده هدایت شده، هدفمند و تربیتی از هوش مصنوعی در محیط های آموزشی تاکید دارد.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، استفاده آموزشی، تاب آوری هیجانی، دانش آموزان، فناوری آموزشی، یادگیری، تنظیم هیجان