مدیریت آموزشی هوشمند: ارائه چارچوبی یکپارچه برای تحول دیجیتال در نظام های آموزشی ایران

پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی یکپارچه برای مدیریت آموزشی هوشمند در نظام های آموزشی ایران انجام شده است. با توجه به تحولات شتابان عصر دیجیتال و ضرورت به کارگیری فناوری های نوین در مدیریت آموزشی، این پژوهش با بهره گیری از روش فراترکیب و تحلیل محتوای کیفی، به شناسایی و دسته بندی مولفه های کلیدی مدیریت آموزشی هوشمند پرداخته است. جامعه پژوهش شامل کلیه مقالات علمی-پژوهشی منتشرشده در بازه زمانی ۱۴۰۰-۱۴۰۴ در حوزه مدیریت آموزشی، فناوری آموزشی و علوم تربیتی بود که از میان آنها ۴۷ مقاله به صورت هدفمند انتخاب و مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که مدیریت آموزشی هوشمند دارای چهار بعد اصلی است: (۱) زیرساخت های فناورانه و داده محور، (۲) شایستگی های دیجیتال مدیران و معلمان، (۳) فرهنگ سازمانی یادگیرنده و پذیرنده تغییر، و (۴) خط مشی های حمایت گرانه و آینده نگر. بر اساس یافته ها، چارچوب پیشنهادی پژوهش با تاکید بر مدیریت مبتنی بر شواهد، مشارکت ذی نفعان و توجه به عدالت آموزشی، می تواند راهنمای عملی برای سیاست گذاران و مدیران آموزشی در مسیر تحول دیجیتال نظام های آموزشی کشور باشد. این پژوهش با ارائه مدلی جامع، گامی موثر در جهت پیوند میان نظریه و عمل در حوزه مدیریت آموزشی هوشمند برداشته است.کلیدواژه ها: مدیریت آموزشی هوشمند، تحول دیجیتال، فناوری های نوین آموزشی، مدیریت مبتنی بر داده، شایستگی های دیجیتال، نظام های آموزشی ایران.