دگرگونی معیارهای یادگیری در مدرسه هوشمند؛ بازنگری در تشخیص توانایی واقعی یادگیرندگان

گسترش هوش مصنوعی مولد، بسیاری از معیارهای رایج برای تشخیص میزان یادگیری را با پرسش های تازه ای مواجه کرده است. امروزه ممکن است یادگیرنده محصولی دقیق، منسجم و از نظر ظاهری کامل ارائه کند، در حالی که میزان فهم و تسلط واقعی او بر محتوای ارائه شده کمتر از چیزی باشد که عملکرد نهایی نشان می دهد. چنین وضعیتی ضرورت توجه به شواهد عمیق تر یادگیری و بازنگری در شیوه های ارزشیابی را افزایش داده است. این مقاله با هدف بررسی ابعاد این تحول و تبیین ضرورت تغییر معیارهای تشخیص یادگیری واقعی تدوین شده است. بررسی منابع نشان می دهد که استفاده هدایت شده از هوش مصنوعی می تواند دسترسی به بازخورد، تمرین و منابع آموزشی را افزایش دهد، اما واگذاری بخش اصلی فعالیت شناختی به ابزار ممکن است مشارکت ذهنی یادگیرنده را کاهش دهد. بر همین اساس، ارزشیابی باید علاوه بر محصول نهایی، فرایند تفکر، توانایی استدلال، توضیح مفاهیم، حل مسئله و کاربرد آموخته ها در موقعیت های جدید را نیز مورد توجه قرار دهد.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی مولد، یادگیری واقعی، ارزشیابی آموزشی، توانایی شناختی، عملکرد یادگیرنده، مدرسه هوشمند، تفکر انتقادی