از سواد فناورانه تا مهارت های هیجانی؛ بازخوانی نقش آموزش هوش مصنوعی در رشد خودتنظیمی دانش آموزان

گسترش هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، ضرورت بازنگری در مهارت هایی را که دانش آموزان برای یادگیری و زندگی اجتماعی به آن نیاز دارند، افزایش داده است. سواد هوش مصنوعی تنها به توانایی استفاده از ابزارهای هوشمند محدود نمی شود، بلکه شناخت محدودیت های فناوری، ارزیابی اطلاعات، تصمیم گیری آگاهانه و استفاده مسئولانه از آن را نیز شامل می شود. این توانایی ها می توانند با مهارت های خودتنظیمی هیجانی دانش آموزان ارتباط داشته باشند و به آنان در مدیریت واکنش های عاطفی، کنترل تکانه، تحمل خطا و انتخاب رفتار مناسب کمک کنند. مقاله حاضر با رویکرد مروری تحلیلی به بررسی ظرفیت های آموزشی سواد هوش مصنوعی در تقویت خودتنظیمی هیجانی دانش آموزان می پردازد. بررسی شواهد موجود نشان می دهد که استفاده هدایت شده از فناوری های هوشمند، در صورت همراهی با فعالیت های تاملی و نقش فعال معلم، می تواند زمینه رشد خودآگاهی، تفکر انتقادی، کنترل رفتار و مدیریت هیجانات را فراهم کند.واژگان کلیدیسواد هوش مصنوعی، خودتنظیمی هیجانی، دانش آموزان، هوش مصنوعی آموزشی، تنظیم هیجان، فناوری آموزشی، خودتنظیمی