از داده تا درک؛ بازتعریف نقش هوش مصنوعی در حمایت از تاب آوری و تعادل هیجانی دانش آموزان

گسترش فناوری های هوشمند، فضای آموزش را با فرصت هایی تازه برای شناخت نیازهای گوناگون دانش آموزان روبه رو کرده است. در این میان، توجه به وضعیت هیجانی یادگیرندگان می تواند مسیر آموزش را از تمرکز صرف بر پیشرفت تحصیلی به سمت حمایت از رشد متوازن فردی هدایت کند. هوش مصنوعی با توانایی پردازش داده ها، شناسایی الگوها، ارائه بازخورد و تنظیم محتوای آموزشی متناسب با ویژگی های یادگیرنده، ظرفیت آن را دارد که در تقویت خودآگاهی، خودتنظیمی و تاب آوری دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد. این فناوری می تواند از طریق ایجاد محیط های یادگیری منعطف، فرصت تمرین بیشتر و ارائه بازخورد متناسب، به کاهش برخی فشارهای مرتبط با فرایند یادگیری کمک کند. با این حال، بهره گیری از هوش مصنوعی در حوزه هیجانات نیازمند مرزبندی روشن میان پشتیبانی فناورانه و مداخله تخصصی انسانی است. حفظ حریم خصوصی، امنیت اطلاعات، توجه به تفاوت های فردی و نظارت مستمر معلمان و متخصصان از الزامات مهم چنین کاربردی محسوب می شود. واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، تاب آوری، تعادل هیجانی، خودتنظیمی، دانش آموزان، فناوری آموزشی، رشد عاطفی